نوستالژی شب

خسروا گوی فلک در کش تنبان تو باد

 
سنگ کر
نویسنده : Noir AA - ساعت ٥:۳٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٩ بهمن ۱۳۸۸
 

      چرخ هنوز اینقدر نچرخیده بود که ما کودک بودیم و تقویم جلالی کوچک تر.نزدیکی خانه مان سنگی بود دو تای قد ما.از آقا- بقال محل- میشنیدیم که این سنگ را رستم- که از زابلستان به مازندران میرفت-با دست خود از کوه هزار کنده و رخش رو به آن بسته بود. آقا میگفت اسمش سنگ کر (به فتح کاف؛ همان ناشنوا) است.

     این مدت هر وقت خانه میرفتم چند ساعتی باسنگ کر می نشستم و خوش بودم. تا این بار آخری که اثری از آثارش ندیدم. جایش را بانک میسازند.

این چهار ترانه را ویرایش نکرده ام.

 

هان  سنگ کرا ؛  تنم ترنگ  است  هنوز

امید به مرگ این شام گنه رنگ ز بنگ است هنوز

فریاد  مقفی  غم ثمین پای پریشان گام است

غم قافیه ام   شتر-گاو - پلنگ  است  هنوز

--------

هان سنگ کرا ؛ ساز تو دلگیرم کرد

وین گشتن جان سوز تو ای بحرکفا، پیرم کرد

امشب برِ تو آیه ای از نامه معشوقه نخواندیم

ای مرگ!  بیا  که  زندگی  سیرم  کرد

------

هان سنگ کرا ؛ قافیه را باخته ای ، یعنی چه

با تیر نخست- سپر بیانداخته ای، یعنی چه

صد  اشک شنیدی و نشد رنگِ رُخَت زرد

امروز به یک هزل - غمین ساخته ای یعنی چه

-------

هان سنگ کرا؛ قافیه ام تنگ شود

وین نظم سپید از خون دل رنگ شود

بی  تو  فرحا  چگونه خواهم باشم

باز آ که بدون مُهرِ غم خسرو شدن ننگ شود


 
comment نظرات ()
 
 
که میترساند
نویسنده : Noir AA - ساعت ۱٠:٠۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸۸
 

اسطوره ها-

                     ته کشیده اند

حماسه ها-

                      زیر آسفالت خوابیده اند

عاشقانه ها را که صلت میدهید؛

                                                 پس چیست در واژه

                                                                             که میترساند؟

ویراسته در ١٨وهومن


 
comment نظرات ()