نوستالژی شب

خسروا گوی فلک در کش تنبان تو باد

 
تا کامشان تلخ نشود. . .
نویسنده : Noir AA - ساعت ٤:٢٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٤ تیر ۱۳۸۸
 

     سکوت دولت و تکسیر اخبار تلویزیون حکومتی در برابر کشتار مسلمانان چین به دست نژادپرستهای هان، به هر قصد و دلیلی و با هر بهانه ای که باشد ، یکی از تاریکترین لکه های کارنامه ی احمدی نژاد است.مردی که با براه انداختن تشییع سمبولیک و ارایه دهها نمونه شکایت و اعتراض دیپلماتیک و حتی حتاکی به شخص آنخل مرکل - صدر اعظم ژرمنها- ، قتل بانوی محجبه مصری آنهم به دست یک روانی دایم الخمر را در دادگاه نشانه اینکه آلمان نه مهد دموکراسی بلکه پایگاه سلاخیست دانست.

    بدون شک دلیل این سکوت را- در حالی که حتی یک لاییک چون نخست وزیر ترکیه فریاد می‌زند-باید در مناسبات دیپلماتیک ایران-روسیه و ایران- چین جستجو کرد.مدت زیادی از آن زمان نمیگذرد که با انقلابی مردمی دنیا را لرزاندیم .

     روسها که عادتشان بر این بود هر کشور انقلابی را مشمول مرامنامه خود بینند، نیروهای دیپلماتیک خود را به ایران گسیل داشتند. اما به این نمیاندیشیدند که سیدی موسوی ، در حالی که آنتانرا در حجره کوچک نمداری در جمکران می پذیرد ،  گورباچف را چون کارتر و استالین را نه یک ناجی بلکه بدتر از روزول قلمداد میکند و سقو امپراطوری سرخ را پیش بینی. نمیدانستند که این رهبر شعاری خواهد ساخت و به مردمیانش خواهد آموخت به این مضمون :" نه غربی ، نه شرقی"

    اینک اما آن روزها گذشته است. آن سید بزرگوار دیگر رفته است و مردی از دیار " تقی زاده‌ها" و" نورالدین" ها بر اریکه قدرت است. او که نگرانست مبادا کام دوستان روس با آب شور دریای خزر ، تلخ شود.


 
comment نظرات ()