در رثای آن زنده یاد

 

روضه ی دلستان ما در غم او غمانه شد

بلبل بی نشان بوم بال و پرش پرانه شد

گاه طرب به سر رسید ، یار برو زمان گشاد

کوشک چو دردخانه ای ، باغ همه کرانه شد

آمد و گشتِ آن سراج، سینه ی اهرمن شکافت

آمدنش شکفته بود ، گشتنش آسمانه شد

شعر برای خون نگفت ، شور برای شر نکرد

زندگی اش بهانه بُد ، شهپر شاعرانه شد

زندگی اش بهانه شد ، قصه عاشقانه شد

پیر بشد بس که بمرد ، جان و تنش ترانه شد

دانه اشک خسروی در غم آن سرو غنود

" حسین* جاودانه شد ، حسین جاودانه شد"

 

* آیت الله العظمی حسینعلی منتظری

/ 0 نظر / 2 بازدید